COLUMN - Groningen binnenstad, where else..

 

grace2014Er zijn van die momenten dat zelfs ík verlang naar een internetloze wereld. De ramen zullen dan in ieder geval schoner zijn, en bepaalde karweitjes allang afgewerkt. Het is de discussie van de dag, het heeft ons een hoop gebracht, maar zo nu en dan gaat het ten koste van ...

Kijk maar om je heen in een restaurant, stelletjes die beiden op hun mobiel bezig zijn, gezellig en romantisch. In plaats van elkaar diep in de ogen te kijken hebben ze vier kante ogen van Netflix, het computerscherm en het in de gaten houden van social media.
Bij ons heb ik het nu rigoureus aangepakt. Gaan we met ons gezin uit eten, dan moet de degene die het eerst zijn mobiel pakt het dessert betalen. En aangezien we graag voor het Grand Dessert gaan laten de jongens het wel uit hun hoofd.
Thuis op de bank ben ik er ook wel een met het laatste nieuws in de handen, gezellie. Dus niet. Ook daar heb ik een oplossing voor, maar die hou ik even binnenshuis, maar het werkt wel.
Het internet winkelen is ook zoiets wat ik zeker niet aanmoedig. Maar toch ontkom je daar niet aan. Studenten gaan nu éénmaal niet graag de stad in om te winkelen.

Deze generatie kiest voor bezorging aan huis, of dat nu de pizzakoerier is of een leuke pet of jack. Als ze er maar niet de deur voor uit moeten gaan. Not my cup of tea. En ik  drink echt alleen thee. Ben nog steeds van het snuffelen in winkels, en dan iets tegen komen waar ik eigenlijk helemaal niet naar op zoek was. Beter dan het internet afstruinen.

En zo zijn er trouwens ook weer winkels die begonnen zijn als webshop en na verloop van tijd toch hebben gekozen voor een fysieke winkel. Cool Blue, Fietsenwinkel.nl en natuurlijk het net in de binnenstad geopende Nespresso. Zelfs deze theemuts wordt verleid door zo’n snoepwinkel met allerlei leuke smaken d ie klinken als Vivalto Lungo, Rosabaya en natuurlijk Volluto favoriet van George himself, what else.
Gelukkig blijven consumenten altijd behoefte houden aan proeven, beleven, zien en aanraken van allerlei producten. Het winkelen zelf blijft een emotie en het contact hebben met een verkoper ook.

Zo was ik zelf op zoek naar een e-bike. Sowieso was ik niet van plan die te kopen op internet. Daarbij wil ik natuurlijk gewoon even op zo’n fiets proefrijden.
Lijkt me niet te doen on line. Zat dus niks anders op dan om diverse fietswinkels bij langs te gaan. Toevallig had ik een afspraak bij Studio Plakband voor 050&Mode. Drie panden verder zit daar een fietsenwinkel, voor mij een bekende buurt aangezien ons oude magazijn van de winkel daar ook is. De fiets die ik in mijn hoofd had, hadden zij toevallig staan. Namelijk een stoere opoefiets maar wel met trap-ondersteuning. Kratje voorop, zag het helemaal voor me. Uiteraard heb ik ook bij a ndere winkels gekeken, maar eigenlijk had ik mijn beslissing al genomen. En nee, verder niet op internet gekeken of prijzen vergeleken. Mijn besluit stond vast, ik koop mijn fiets gewoon in de binnenstad. Na twee weken terug gegaan naar de winkel. En kon ik in ieder geval een proefritje maken. Helemaal top, ff de singels afgegaan, zó snel en zó leuk!
Of ik nog een inruilfiets had? Nou die had ik wel. Stonden nog in het magazijn om de hoek. ‘Gaan we toch gelijk even kijken’, stelde Pim de eigenaar van de fietsenzaak voor. Zes stuks stonden er. ‘Geef er 300 euro voor!’, zei hij nog opgewekt. Gelukkig was ik het daar gelijk mee eens. Ruimt lekker op, dacht ik bij mezelf.
Toen we terug liepen met die zes fietsen bleek al snel dat drie van de fietsen waren overleden, de andere drie er ernstig aan toe waren. Maar verkocht was blijkbaar verkocht. Gelukkig konden we er samen hard om lachen, zijn partner keek nog e en beetje zuinig, die moet echt hebben gedacht: ‘Wat moeten we met die zooi!’. ‘En heb je daar echt 300 euro voor gegeven?’
Maar de deal was gemaakt, kreeg ook nog een kopje thee, dat er eigenlijk niet meer vanaf kon, maar toch.
Al deze lol had ik nog nooit gehad bij een webshop, geen inruil en geen kopje thee. Mocht je één dezer dagen iemand voorbij zien vliegen op een te leuke stoere opoefiets, dan ben ik dat dus.
Who else ?!

Grace